Feed items
Adjö
Grímur segir bless. Eyjan og ég höfum ekki átt margt sameiginlegt um nokkuð langt skeið en ákváðum að tóra saman – ekki þó fyrir börnin. En nú er komið alveg nóg.
Fábjánar
Hittast núna í Laugardalshöll og hlæja af bröndurum ástælasta leiðtoga þjóðarinnar á 20. og 21. öldinni. Já, er ekki bara hressandi að hlæja svolítið – sérstaklega þegar afrek hins ástsæla eru rifjuð upp? Förum yfir það skemmtilegasta:
1. Íslenska efnahagsundrið er frábær skemmtun. Sérstaklega fyrir okkur sem sitja uppi með það. Fyndið…
2. Samson og S-Hópurinn. Ríkisbankarnir afhentir þeim án útborgunar. Tók þá 4 ár að setja þjóðina á hausinn. Sprenghlægilegt…
3. Kárahnjúkavirkjun. Ríkisábyrgð á framkvæmd sem skilar lágmarksarði. Alcoa skálar út um allan heim. Hressandi…
4. Seðlabankinn og ástarbréfin. Gekk svona ljómandi vel – 300 milljarða gjaldþrot og reikningurinn sendur þjóðinni. Ég er hreinlega að deyja úr hlátri…
5. Hádegismóar. Ritsnilld í boði LÍÚ – bíttar engu þó hundruð milljóna tapist á ári hverju. Þjóðin þarf bókmenntir hins ástsæla leiðtoga á hverjum degi. Húrra fyrir pylsugerðarmanninum!
Það er ekki furða að menn hlægi svolítið saman í Laugardalshöllinni!
Wolf og Krugman
Hingað streyma mikilsvirtir hagfræðingar og tala. Þeir koma frá útlöndum og það virðist vera nóg til þess að fjöldi manna trúi öllu sem þeir segja. Tveir þeirra Wolf og Krugman eru hér og troða upp í Hörpu í dag. Þeir dásama báðir krónuna og telja hana hafa bjargað Íslendingum frá voða. Wolf segir t.a.m. um evrudrauminn:
Samfélagið yrði að hafa geysimikinn sveigjanleika til að bera, þegar kreppti að heima fyrir af einhverjum ástæðum gæti eina lausnin verið að lækka launin.
Nú spyr ég eins og fávís þroskaþjálfi: Hvað gerðist þarna haustið 2008? Krónan þetta dásemdar efnahagstæki tapaði rúmlega helmingi af verðgildi sínu. Var einhver að tala um að lækka laun?
Krugmann er ekkert að fela þetta – hann telur að betra sé að fela launalækkunina með því að fella gengi heldur en að burðast með sterkan gjaldmiðil sem myndi gera stjórnvöldum á hverjum tíma að gæta aðhalds og ástunda öguð vinnubrögð við rekstur ríkisins.
Þetta eru merkilegir gæjar. Þeir hafa báðir sagt að þeir þekki ekki aðstæður á Íslandi nægjanlega vel en samt koma þessar krónufullyrðingar. Þeir vita t.d. alveg örugglega ekki að hér býr þjóðin við verðtryggingu o.s.frv.
Mótmæla
Velti því fyrir mér hvort ekki sé kominn tími til að reiður almenningur beini reiði sinni eitthvert annað en að gamla húsinu við Austurvöll? Þar sitja að vísu margir liðónýtir einstaklingar þegar kemur að stjórnmálum og framförum þjóðinni til heilla. Kosningar og útsópun þar er óhjákvæmileg niðurstaða og ekki seinna en strax. En völd þessara einstaklinga eru afar takmörkuð – völdin eru í annarra höndum.
Hinir raunverulegu sakamenn ganga um aðra ganga hvar eggjunum ekki rignir. Íslendingar gætu litið vestur um haf til að leita uppi vettvanginn. Maður þarf ekki einu sinni að mæta – kannski bara að hætta að borga. En það má líka heimsækja höfuðstöðvar strákanna í SA, LÍÚ og kannski eins og þriggja banka – eða hvað?
LÍÚ fékk gjöf
Kvótafrumvarp Jóns Bjarnasonar er líklega besta gjöf sem LÍÚ og varðhundarnir í Hádeginu gátu óskað sér. Það er svo slakt að ólíklegasta fólk og aðilar hafa snúið bökum saman og berjast á móti. Frumvarpið er hins vegar skelfileg frétt fyrir okkur hin sem vildum breytingar á kerfinu hvers afleiðingar blasa við – öllum sem opna augun og skoða.
Niðurstaðan verður óhjákvæmilega þessi: Frumvarpinu verður hent og við blasir óbreytt ástand. Húrra fyrir pyslugerðarmanninum!
Í kyrrþei að ósk hins setta
Þing var sett í kyrrþei að ósk hins setta. Verlandarvinir, ungt fólk í ævintýraleit, stóð heiðursvörð ásamt Hringskonum sem seldu bakkelsi til að fjármagna ræktun Sauðnauta í Hljómskálagarðinum.
Svo skemmtilega vill einmitt til að Sauðnautin eru það eina sem kom út úr 300 klst. löngum umræðum um Stjórnarráð Íslands á 139. löggjafarþingi okkar Íslendinga…
Sikken dejlig dag det er i dag…
Sikken dejlig dag det er i dag.
Jeg må synge, danse med dig
der er noget inde i mig, der siger
livet også er en leg.
Sikken dejlig dag det er i dag.
Se på solen, der skinner for dig,
selvom du i mørket ikke så,
at du var på vej.
Sikken dejlig dag det er i dag.
Gid alle børn på hvor runde jord,
kunne elske
deres far og mor.
Sikken dejlig dag det er i dag.
Verdens vanvid, nej hvorfor dog det,
jeg elsker livet,
og det jeg ved.
Sikken dejlig dag det er i dag.
Sorrý – ritskoðun…
Ég missti mig. Ég álpaðist til að gera grín af Illuga, Davíð og Piu. Setti mynd af Piu og sagði að það væri Davíð á góðri stundu.Það var ljótt. Sorrý.
“Davíð Oddsson er magnaður persónuleiki”
Hver er þessi Ólafur? II
Ólafur Ragnar Grímsson, sem gegnir eins og kunnugt er tímabundið embætti forseta Íslands, hjólaði í dag af fádæma hörku í Steingrím J. Sigfússon fjármálaráðherra. Ólafur var í viðtali á Bylgjunni að svara spurningum þess efnis hvort hann hefði með afskiptum af störfum Alþingis ekki gengið of langt. Ólafur svaraði hvass að Steingrímur J. væri í rauninni vandræðamaður sem ekki færi rétt með. Forsetinn að tala við fjármálaráðherra. Súrrelaísk staða.
Það er öllum ljóst sem nenna að hugsa að hér erum við ekki í nútímanum að tala um vandamál líðandi stundar. Það er eitthvað eldgamalt og úldið þarna undir sem fæstir yngri en 40 ára botna nokkuð í. Við gætum nefnilega allt eins verið á fundi í Risinu á Hverfisgötu haustið 1989 eða þar um bil. Ágætt að rifja söguna upp og átta sig á því hve tímabært það löngu orðið er að leggja fjórflokkinn og allt hans stóð á hilluna: