Nú hefur verið upplýst að þegar ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar endureisti viðskiptabankana eftir hrun ákvað hún að slá skjaldborg um erlenda vogunarsjóði og erlenda spákaupmenn, en snéri baki við almenningi og fyrirtækjum á Íslandi.

Þetta kemur fram í skýrslu Steingríms J. Sigfússonar um endurreisn viðskiptabankanna, sem rædd var á Alþingi í dag.

Ég tók þátt í umræðunni en ræða mín var svohljóðandi:  

Virðulegi forseti.

Alvarlegustu fréttirnar fyrir almenning í þessu landi sem finna má í skýrslu fjármálaráðherra eru þær að nú er komið í ljós að eftir að ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar tók við völdum í febrúar árið 2009 varð grundvallarstefnubreyting íslenskra stjórnvalda varðandi endurreisn bankakerfisins.

Sú stefnubreyting reyndist íslenskum almenningi dýrkeypt.  Fólkið í landinu er enn að súpa seyðið af henni og hefur þurft að gjalda hana dýru verði.

Árni Páll Árnason, efnahags- og viðskiptaráðherra, þarf að útskýra hvers vegna ríkisstjórn Íslands ákvað að tefla ekki fram ýtrustu vörnum íslenska ríkisins í svarbréfi sínu til Eftirlitsstofnunar EFTA (ESA), vegna Icesave-málsins sem kynnt var í Þjóðmenningarhúsinu á mánudaginn.

Ástæðan er sú að í svarbréfinu til ESA er ekki að finna veigamikla málsástæðu sem íslenska ríkið hefði getað byggt vörn sína á.

Til að útskýra þessa fullyrðingu mína nánar er rétt að rifja eftirfarandi upp.

Ummæli forseta Eftirlitsstofnunar EFTA (ESA)

Þann 26. maí 2010 sendi ESA íslenskum stjórnvöldum áminningarbréf vegna Icesave-málsins. Í áminningarbréfinu kemst stofnunin að þeirri niðurstöðu að íslenska ríkið sé skuldbundið samkvæmt tilskipun ESB um innstæðutryggingar til þess að tryggja greiðslu á lágmarkstryggingu, 20.887 evrum, til breskra og hollenskra sparifjáreigenda.

Skömmu eftir að ESA hafði sent íslenskum stjórnvöldum þetta áminningarbréf fagnaði EFTA 50 ára afmæli sínu.

Niðurstöður þjóðaratkvæðagreiðslunnar um Icesave liggja fyrir.  Í þriðja skiptið hefur ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar verið gerð afturreka með mál sem þau hafa lagt ofuráherslu á að fá samþykkt og lagt pólitíska framtíð sína að veði fyrir.

Það gerðist fyrst þegar þau lögðu Svavarssamninginn fyrir Alþingi, án þess að hafa fyrir honum meirihlutastuðning.  Það kom í ljós þegar þau voru gerð afturreka með samninginn gegn eigin vilja.

Það gerðist aftur þegar fólkið í landinu hafnaði í þjóðaratkvæðagreiðslu Icesave-samningnum sem Indriði H. Þorláksson, fyrrverandi aðstoðarmaður Steingríms, landaði.  98% þeirra sem þátt tóku greiddu atkvæði gegn þeim samningi.

Og nú hefur þjóðin í þriðja skiptið gert ríkisstjórnina afturreka í Icesave-málinu og hafnað með afgerandi hætti lögum sem þau lögðu fram á Alþingi, börðust fyrir og samþykktu.

Vandi Jóhönnu og Steingríms

Forsætisráðherra þjóðarinnar og fjármálaráðherranum hafa verið mislagðar hendur um flest.  Það finna heimilin og fyrirtækin í landinu á eigin skinni á degi hverjum. 

Ég mun segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni um Icesave.

Þegar greidd voru atkvæði um málið á Alþingi sagði ég líka nei og skoðun mín hefur ekki breyst.

Kjarni Icesave-málsins er sá að íslenska ríkinu ber engin skylda lögum samkvæmt til þess að gangast í ábyrgðir fyrir kröfum Breta og Hollendinga.

Um það eru allir lögfræðingar sammála, meira að segja þeir sem vilja segja já.

Og fyrst okkur ber engin skylda til þess að ábyrgjast þessar kröfur, hvers vegna ættum við að gera það?

Við þá sem óttast áhættuna af því að dómstólar skeri úr um árgreininginn milli Íslendinga, Breta og Hollendinga vil ég segja þetta:

Þeir sem helst þurfa að óttast niðurstöðu dómstóla í Icesave-málinu eru Bretar og Hollendingar, ekki Íslendingar.

Heldur einhver að þjóð eins og Bretar, sem hikuðu ekki við að beita Íslendinga, bandalagsþjóð sína í NATÓ, hryðjuverkalögum, myndu hika við það að draga okkur fyrir dómstóla ef þeir teldu sig eiga möguleika á sigri í slíku dómsmáli?

Auðvitað ekki.

Bretar væru fyrir löngu búnir að draga Íslendinga fyrir dómstóla ef þeir teldu sig eiga þangað eitthvað erindi og teldu sig hafa eitthvað ,,case" gegn okkur.