Nú er tækifæri til þess að komast í gang með þjóðfélagið. Fiskabúrið í hléinu á skjánum er orðið óþolandi, sérstaklega nú þegar öllum er ljóst að það er ekki í lifandi mynd, heldur endurtekin 

stuttmynd. Allir fiskarnir eru löngu dauðir. Komum dagskránni af stað, segir fólkið.

Skoðanakönnun Fréttablaðsins 12/4-13/4 2012 leiðir í ljós að fylgi stærsta sjórnmálaaflsins, Sjálfstæðisflokksins, er nær þrisvar sinnum meira en þeirra næststærstu, Samfylkingar og Framsóknarflokksins. Þó ber að hafa í huga lágt svarhlutfall (um 54% í stað kannski 60-65%), en fylgjendur vinstri ríkisstjórnar- flokkanna virðast ekki vilja segja hug sinn, enda margir ósáttir mjög.

En ef farið er eftir niðurstöðunni, þá hafa t.d. Sjálfstæðisflokkur og Framsókn 57,2% fylgi saman. Vilji þorra kjósenda hefur verið hunsaður nógu lengi. Nú er lag til þess að rjúfa kyrsstöðuna og bera fram vantraust á ESB- stjórnina áður en hún leiðir okkur lengra í dýpstu fen.

Pakkinn sem skoða átti reyndist Pandórubox. Skellum lokinu á það aftur.

Aths: villa í kökunni, Framsóknarflokkur á að vera XB (ekki XG) 

Umhverfisráðherranum er leyft að valsa um eins og minkur í fjöreggjaframleiðslu þjóðarinnar þar til ekkert er eftir, eins og frægt er orðið. En nú tekur Svandís Svavarsdóttir úrganginn fyrir. Samfylkingin leyfir þessari niðurrifsstarfsemi að ganga áfram í nafni misskillinnar umhverfisverndar, sem er ekkert annað en fasísk umhverfisfanatík, sem engum þjónar. 

Undanþágurnar sem Svandís vill ekki að við höfum, frá hverju skyldi það vera? Frá stöðlum útspúandi stórþjóða. Allir vita að magn efnanna út í loftið sem um ræðir hér á landi er alger öreind á heimsvísu. Þar með skiptir einungis máli hvað verður eftir í nánasta nágrenni og það þurfa Íslendingar að eiga við og ráða sjálfir hvar mörkin eru sett eða hvað sé gert í því, t.d. í Vestmannaeyjum, þar sem ætla má að elífðarvindurinn þynni efnin fljótt beint út í loftið. Við ráðum alveg sjálf við úrlausn þessarra mála.

Svandís Svavarsdóttir tafamálaráðherra hefur sett Ísland í varanlegan biðflokk á meðan trilljónir tonna af orkumiðlandi jökulvatni renna ótrufluð til sjávar þar til allir jöklarnir eru bráðnaðir. Kostulegt er að heyra hana tala um sátt, þar sem hún hefur kvenna mest valdið ósátt síðan Hallgerður gekk.

Nú er ein helsta afsökun Svandísar fyrir því að ekki megi virkja neðri hluta Þjórsár sú, að laxinn þar raskist. Helstu hagsmunir þar eru hjá netaveiðibændum, sem þiggja myndu frekar góðar bætur en að vesenast við ádráttinn. Laxinn hressist hvort eð er ef gengið er almennilega frá þessu. Aukin hlýindi og tærleiki ánna stækka gjarnan stofninn eins og í Blöndu. Flestir sjá að þetta hálmstrá Svandísar heldur ekki.

Umhverfisráðherrann samþykkir ekki að virkjanirnar á einhverju vænlegasta og skilvirkasta vatnsfalli í heimi til virkjunar verði nýtt okkur öllum til góðs. Frekar ætti kannski að setja upp fugladrepandi viftur upp um hæðir og hóla eða að þvera firði fyrir sjávarfallavirkjanir?

Jóhanna Sig.
vill lengri tíma til þess að klára Ísland. Hún og Steingrímur J. eru ekki alveg
búin. Þau vilja klára stóru málin: Umbylta kvótakerfinu og stjórnarskránni að þeirra
hætti, klára aðildarferlið að ESB og ljúka rammaáætlun um auðlindir
þjóðarinnar, þar sem andstæðingar nýtingar eins og Svandís Svavarsdóttir fara
með fjöregg þjóðarinnar til fjandans.

Af hverju gefum
við þessari umboðslausu og óvinsælustu ríkisstjórn meiri slaka til óhæfuverka
sinna eða aðgerðaleysis, á meðan fjölskyldur þjást og atvinnulífið allt er í
doða?  

Undarleg er þrælslund
landans.