Feed items
Aumingja Geir og vesalingarnir
Veitum aðhald frá þingpöllunum í dag. Gömlu valdaöflin ætla í dag að frelsa stjórnmálin undan því að þurfa að vitna um hvað gerðist árið 2008 og að þurfa að svara til saka eftir því sem enn er þó unnt.
Afhverju er Geir H Haarde, með alla helstu sérfræðinga landsins í lögum sér til halds og trausts, meiri vorkunn að mæta fyrir dómi en t.d. blaðamönnum sem segja fréttir og fá sífellt stefnur og ákærur fyrir vinnu sína, svo ekki sé talað um allslaust fjölskyldufólk sem reynir að lesa sér hjálparlaust til um lög til að bjarga heimilum sínum frá dómum um uppboð, útburði og afmáun heimila sinna — og að ógleymdum 9 ungmennum sem kærð voru af Alþingi og Geir H Haarde ásamt Bjarna Ben og félögum heimtuðu að hlytu allt að 16 ára dóm fyrir mótmæli og urðu allslaus og reynslaus að verjast ásökunum Alþingis um tilraun til valdaráns?
Við hvað eru Sjálfstæðisflokks menn svo óskaplega hræddir að Geir geti ekki svarað fyrir sig og varist fyrir dómi eins maður — eins og svo margir aðrir með svo miklu minna á bak við sig hafa þurft að gera á undan honum?
Hefði Þorvaldur ekki náð kjöri?
Því betur sem ég rýni í dóm Hæstaréttar um stjórnlagaþing, forsendur hans og lög sem um efni hans fjalla, því fráleitari virðist hann vera. Þ.e. sú niðurstaða hans að ágallar kosninganna leiði til þess að ógilda í heilu lagi kosningu allra fulltrúa til stjórnalgaþingsins án aðgreiningar og rökstuðnings um hvern og einn þeirra.
Með því gerði rétturinn ágalla kosninganna að stórfeldu tjóni og svipti bæði kjósendur og kjörna fulltrúa kosningum sínum og þjóðina stjórnlagaþingi.
Þetta er af nokkrum ástæðum meira en vafasöm niðurstaða og þá ekki bara vegna þess að ekki ber að ógilda kjör manns nema „ætla megi að ágallarnir hafi haft áhrif á úrslit kosninganna“ eins og segir í lögum um Alþingiskosningar, heldur ekki síður vegna þess að ekki verður séð að Hæstiréttur hafi haft vald eða umboð til að ógilda landskosningarnar í heilu lagi — og þá alls ekki án þess að greina áhrif ágalla kosninganna á kjör hvers og eins hinna kjörnu fulltrúa, þannig að sýnt væri að án ágallanna hefðu þeir hver um sig ekki náð kjöri.
Ógilt traust þjóðarinnar til réttarins
Fyrir þá sem kvartað hafa yfir að stjórnalgaþing sé fjáraustur og sýna ekki fram á að ágallar hafi breytt úrslitum kosninganna er þá nokkur leið betri en leið Gunnars Helga um að Alþingi skipi þessa 25 með nýjum lögum sem stjórnalagaþingmenn?
— Útgjöldin og kostnaðurinn er þegar orðinn staðreynd — er þá til betri leið en sú að fá eftir sem áður það fyrir peningana sem til stóð — vinnu og niðurstöður. Halda þingið eftir sem áður og fá afrasktur vinnunnar sem við þegar erum skuldbundin að borga fyrir?
Fékk hlutverk Alþingis til að úrskurða um einstaka þingmenn
Þess utan og annað mál er að mjög vafasamt er að Hæstiréttur hafi heimild til að úrskurða kosningarnar í heild ógildar — og ekki einu sinni kjör einstakra manna nema sýnt sé að ágallinn hafi breytt úrslitum kosninganna.
Þröskuldurinn of hár fyrir flesta
Þeir sem ekki vildu breytingar á stjórnarskrá eða yfir höfuð vildu ekki stjórnlagaþing áttu nægt úrval fulltrúa til að greiða atkvæði sitt í kosningunum í gær. Þeir kjósendur gátu því þannig með skýrum hætti tjáð þá skoðun sína. – Vafalítið munu nokkrir „Skaftar Harðarsynir“ ná kjöri á stjórnlagaþing og ætlast til að þannig verði litið á að þeir séu þar fulltrúar þeirra viðhorfa sem þeir höfðu látið í ljós um „hógværarar“ breytingar á stjórnarskrá. – Nái þeir ekki kjöri stendur eftir sem áður eftir að þeir gáfu kost á sér og kjósendur ómökuðu sig ekki við að kjósa þá.
- Lítil kjörsókn getur ekki talist stuðningur við nein tiltekin sjónarmið um stjórnarskrána sjálfa þar sem í fyrsta sinn í sögu lýðræðis á Íslandi var enginn skortur á fulltrúum allra hugsanlegra sjónarmiða. Allir kjósendur höfðu nægra kosta völ til að tjá skýran vilja sinn um stjórnarskrána.
Rekið unga fólkið til að kjósa
Nú er síðasti séns fyrir ungu kynslóðina til að halda uppi heiðri sinnar kynslóðar og mæta á kjörstað. Eftir því er tekið að unga fólkið mætir vart á kjörstað. Tæpir tveir tímar eru nú þar til kjörstaðir loka klukkan 22:00. Það dugir öllum — ef þeir nenna.
- Hver getur kvartað yfir þjóðmálum, stjórnvöldum, ríkisstjórn og Alþingi ef hann sjálfur nennir ekki að taka þátt í þessum mikilvæga lýðræðislega ferli við að skapa nýjan grundvöll alls þessa — nýja stjórnarskrá.
- Þið sem eruð búin að kjósa og þeir sem eldri eru, hafið samband við unga fólkið og aðra sem mögulega eru ekki búnir að kjósa og hreinlega rekið fólk á kjörstað, – það dugir að kjósa einn.
- Flestir iðrast seinna ef þeir taka ekki þátt núna.
- Það er þá í það minnsta ekki mikið sem þeir geta kvartað sem ekki nenna nú sjálfir að ómaka sig við að kjósa að taka þátt.
- Enginn getur sagt að ekki hafi verið nægilega margra kosta völ.
———
.
.
Þrjár ungar konur sem ég kaus og í þessari röð.
Þær leggja allar megináherslu á mannréttindi og af meiri dýpt en flestir.
Þrjár ungar konur sem ég kýs
Þrjár ungar konur sem ég ætla að kjósa og í þessari röð. Þær leggja allar megináherslu á mannréttindi og ef meiri dýpt en flestir.
Klíka getur hreppt öll sætin
Við fyrstu athugun virðist það rétt hjá Jónasi Kristjánssyni að hjá langflestum kjósendum stjórnlagaþings hefur atkvæði þeirra enga þýðingu nema til fyrsta sætis.
Það sem þó verra er að þokklega skipulögð lítil klíka getur hreppt öll sætin 25 ef klíkan tekur sig saman um röðun.
Við talningu á að flokka öll atkvæði í bunka eftir því hver er settur í 1. sæti og aðeins eftir því — síðan á bara að taka atkvæði þess sem fær 1. sætið og endurflokka hans atkvæðabunka og aðeins hans bunka eftir því hvern kjósendur hans velja í 2. sæti. og bæta þeim atkvæðum ofaná fyrsta sætis-bunka hinna frambjóðendanna. Öll hin atkvæðin sitja áfram ósnert í bunkum eftir fyrsta sæti á þeim.
Þingmenn – fullorðnist
Ágætu þingmenn okkar Íslendinga, fulltrúar okkar, háttvirtra kjósenda ykkar, vinsamlegast verðið nú eins og fullorðnar og fullþroskaðar manneskjur, – sem þið hljótið þó að vera.
Látið af linnulausu lítilsvirðingartali hver í annars garð. Við þolum ykkur þetta ekki mikið lengur, við verðum að sjá að þið getið borið fram mikilvægustu mál ykkar sjálfra með þeim hætti að ekki sé í málflutningi ykkar svívirðingar sem virka sem innibyggður lokunarbúnaður fyrir eyru allra annarra en harðasta stuðningsmannahóps ykkar.
Uppboðin kveiktu í þá og aftur nú
Held að margir átti sig ekki á að upphaf þessarra „óeirða“ og upphaf búsáhaldabyltingarinnar eiga sér einn samnefnara — sameiginlega kveikju sem sprengir tundrið — þ.e. að mikill fjöldi uppboða er auglýstur.
Þó mjög margir þættir spili saman um að skapa eldfimt ástand, þá eiga aðstæður í báðum tilvikum, þ.e. 20. janúar 2009 og 1. október 2010, það sameiginlegt að fréttir eru dagana áður af auglýsingum um mikinn fjölda uppboða.
Alþingi krefst 16 ára fangelsis fyrir mótmæli
Hópur fólks gerir hróp að Alþingi og einn kemst upp á palla og hrópar hluta af fyrirfram saminni ræðu – vopni hópsins. Án þess að blikka auga finnst Ástu R. Jóhannesdóttur, forseta Alþingis, sjálfsagt að draga 9 manns fyrir dóm og krefjast allt að 16 ára fangelsis fyrir þessa alvarlegu sök, að trufla Alþingi.
Enginn þingmaður hefur talað um að það hafi verið erfið ákvörðun þingsins, forseta þess eða starfsmanna að kæra mótmælendurna níu fyrir meint brot á 100. grein hegningarlaga sem áskilji að lágmarki árs fangelsi og allt að 16 ára fangelsi, verði mótmælendur fundnir sekir, né hafa þingmenn vorkennt mótmælendunum fyrir að þurfa að eyða afli sínu, tíma og fé fyrir dómi, eða bent á að ekki eigi að ákæra nema mestar líkur séu á sakfellingu.