Ósvífni ársins:
„Hvað er hann að draga veikindi sín fram í dagsljósið núna?“ sagði Hörður Torfason þegar Geir H. Haarde, þáverandi forsætisráðherra tilkynnti seinni part janúar að hann myndi hætta afskiptum af stjórnmálum vegna alvarlegra veikinda. Hörður hafði þá staðið fyrir tilganglausum mótmælafundum þar sem meðal annars börn voru notuð í áróðrinum.

Góðvinur lögreglunnar ársins:
Álfheiður Ingadóttir leiðbendi ofbeldismönnum í gegnum síma úr húsakynnum Alþingis hvernig þeir gætu unnið bæði alþingishúsinu og lögreglumönnunum sem þess gættu sem mestan skaða.

Bloggfærsla ársins:
Ungur róttæklingur fór og tók þátt í aðför ofbeldismanna að lýðræðislega kjörnu Alþingi. Þar fékk hann á sig piparúða en var kominn heim til sín örfáum mínútum seinna til að blogga um það að hann væri sárlega kvalinn og sæi ekki neitt.

Upplýsingaleysi ársins:
„Ég varð aldrei var við það að seðlabankastjóri hafi haft samband við mig til að vara við yfirvofandi hruni bankanna,“ segir Össur í viðtali við DV.
Kannski af því að Össur var ekki ráðherra bankamála, ekki fjármála og ekki formaður annars stjórnarflokksins?

Góðtemplari ársins:
Sigmundur Ernir Rúnarsson.

Afneitun ársins:
Sigmundur Ernir Rúnarsson, þingmaður Samfylkingarinnar neitaði á einu augabragði að hafa verið kenndur í ræðustól Alþingis.

Játning ársins:
Sigmundur Ernir Rúnarsson, þingmaður Samfylkingarinnar játaði á einu augabragði að hafa verið kenndur í ræðustól Alþingis.

Gísling ársins:
Höskuldur Þórhallsson, þingmaður Framsóknarflokksins í viðskiptanefnd vogaði sér í febrúar að kjósa ekki með því að seðlabankafrumvarpið svokallaða yrði afgreitt úr nefndinni. Um þetta leyti hafði Framsóknarflokkurinn undir forystu nýs formanns lýst því yfir að hann myndi verja minnihlutastjórn vinstri flokkanna falli. Þóra Kristín Ásgeirsdóttir, blaðamaður ársins og síðar formaður Blaðamannafélagsins spurðist fyrir um af hverju Höskuldur „heldur málinu í gíslingu í nefndinni.“

Fjölmiðlaframbjóðandi ársins:
Hinn hlutlausi og faglegi fréttastjóri Sigmundur Ernir Rúnarsson situr nú á Alþingi fyrir Samfylkinguna og hitti þar fyrir hinn hlutlausa og faglega fyrrverandi formann Blaðamannafélags Íslands, Róbert Marshall.

Fræðimannaframbjóðandi ársins:
Hinn hlautlausi og faglegi háskólaprófessor, Baldur Þórhallsson tók sæti á lista Samfylkingarinnar vitandi að hann væri að verða varaþingmaður. Þrátt fyrir það kynnir hann sig frekar sem fræðimann þegar fjölmiðlar spyrja hann um hlutlaust og faglegt álit á hinum ýmsu málum, t.d. málum tengdum ESB.

Formannskosning ársins:
Aðeins 53% þeirra sem sátu landsfund Samfylkingarinnar í mars „nenntu“ að taka þátt í formannskosningu þar sem Jóhanna Sigurðardóttir var kjörinn formaður. Skömmu áður höfðu þó um 90% landsfundarfulltrúa tekið þátt í kosningu varaformanns.

Heiðurslaunþegi ársins:
Þráinn Bertelsson, alþingismaður.

21. þingmaður Samfylkingarinnar ársins:
Þráinn Bertelsson, alþingismaður.

Styrkþegi ársins:
Í ljós kom að Sjálfstæðisflokkurinn hafði undir stjórn Andra Óttarssonar, þáverandi framkvæmdastjóra flokksins þegið á sjötta tug milljóna króna í styrki frá tveimur félögum. Reyndar kom í ljós að Samfylkingin hafði á sama tíma þegið svipaðar upphæðir frá tengdum fyrirtækjum en fjölmiðlar höfðu lítinn áhuga á því.

Safnvarsla ársins:
Þjóðmiðjasafnið fékk potta og pönnur úr hinni svokölluðu búsáhaldabyltingu og væntanlega verður reynst að minnast hennar undir blómum og fiðrildum. Ennþá vantar safninu brotnar rúður Alþingis og Stjórnarráðsins, götuhellurnar sem voru notaðar til að kasta í og særa lögreglumenn, tómu piparúðabrúbrúsunum sem voru notaðir til að halda ofbeldismönnum frá fyrrnefndu húsunum, Oslóartrénu sem rifið var niður og brennt afsömu ofbeldismönnum og loks sjúkraskýrslur þeirra lögreglumanna sem særðust við skyldustörf.

Evrópusigur ársins:
Samfylkingin túlkaði úrslit kosninganna í vor sem stórsigur Evrópusambandssinna en flokkurinn hafði meðal notið stuðnings Þorseins Pálssonar, fyrr. formanns Sjálfstæðisflokksins. Í verstu útreið Sjálfstæðisflokksins frá upphafi, með vinsælan formann og í mikilli vinstrisveiflu jók Samfylkingin fylgi sitt um heil 3%.

Ekki sérfræðingar ársins:
Kastljós RÚV tók viðtal vil þá Dag Seierstad og Jostein Lindland sem héldu meðal annars fyrirlestur um aðildarsamning Noregs við ESB í Háskóla Íslands. Evrópusambandssinnar urðu vægast sagt brjálaðir yfir því að þeir Seierstad og Jostein væru titlaðir sérfræðingar í Evrópumálum, þann titil gætu aðeins örfáir útvaldir borið. Árni Snævarr líkti þeim við Hitler.

Líf ársins:
Kolbrún Halldórsdóttir, þáverandi umhverfisráðherra heimsótti ábúendur á Sléttu við Reyðarfjörð rétt fyrir kosningar en þau höfðu stuttu áður tekið að sér móðurlausa hreindýrakálfinn Líf. Umhverfisstofnun hafði samkvæmt lögum tilkynnt ábúendum á Sléttu að líkt og með önnur villt dýr yrði kálfurinn tekinn af lífi. Kolbrún mætti með fréttastofu RÚV og sagðist ætla að beit sér fyrir því að kálfurinn fengi að lifa. Nokkrum dögum síðar drapst kálfurinn og síðar datt Kolbrún af þingi.

Hroki ársins:
Óðinn Jónsson, fréttastjóri Ríkisútvarpsins opinberaði hroka sinn þegar hann hraunaði yfir fyriráætlanir um fréttatíma MBL og Skjás eins og sagði að skattgreiðendur væru komnir með nóg af afskriftum í ríkisbankakerfinu (sem kom fréttatímanum ekkert við). En hvað ætli skattgreiðendur hafi mikla þolinmæði gagnvart RÚV?

Hrokaverðlaun ársins:
Á síðasta degi ársins ákvað hinn sami Óðinn Jónsson að heiðra skoðanasystir sína Sigrúnu Davíðsdóttur, „fréttaritara“ RÚV í Lundúnum fyrir áróðurspistla sína. Pistlana má lesa á bloggsíðu Egils Helgasonar,  almannatengslafulltrúa RÚV.

Fjölmiðlamál ársins:
Fjölmiðlar hafa alltaf mikinn áhuga á fjölmiðlum og það sýndi sig þegar eigendur Morgunblaðsins réðu ritstjóra sem ekki voru þóknanlegir Blaðamannafélagi Íslands. Málið þótti hið alvarlegasta og nær allir fjölmiðlar fluttu af þessu þungbærar fréttir enda þarna á ferðinni vondir menn sem segja víst bara upp fólki af illgirni ólíkt öðrum atvinnurekendum.

Meðvirkni ársins:
Lóa Pind Aldísardóttir, fréttamaður á Stöð 2 sagði með dramatískum hætti frá uppsögnum starfsmanna á Morgunblaðinu. Þar gekk fólk gólf og grét og fleira í þeim dúr. Líklega var það allt saman rétt. En daginn eftir var 30 manns sagt upp hjá Jarðborunum og aðeins var lítillega minnst á það í fréttum.

Fullvissa ársins:
Fréttastjóri RÚV fullyrti að viðskiptaritstjóri Morgunblaðsins hefði ákveðið að færa sig um set vegna ráðningu Davíðs Oddssonar sem ritstjóra. Viðskiptaritstjórinn vísaði því á bug með yfirlýsingu en fréttastofa RÚV svaraði því til að hann hefði bara víst hætt út af því.

Samhljómur ársins:
Herðubreið, málgagn Samfylkingarinnar og vefritið Deiglan tóku loksins upp náið samstarf eftir áralangan samhljóm.

Ómerkingur ársins:
Að mati hóps samflokksmanna Steingríms Jóhanns Sigfússonar er Steingrímur Jóhann ómerkingur fyrir að beygja sig undir (eða fram) vilja Samfylkingarinnar með aðild að ESB. Fjölmiðlar höfðu þó furðulítinn áhuga á því máli.

Hestamaður ársins:
Ólafur Ragnar Grímsson.