Ný ferðavenjukönnun fyrir höfuðborgarsvæðið var að koma út. Það eru talsverð tíðindi, enda var síðasta könnun gerð árið 2002. Það er gaman að sjá hvernig íbúar höfuðborgarsvæðisins fara ferða sinna. Ég var að fá könnunina í hendur, en í fljótu bragði sýnast mér þetta vera helstu punktarnir:

* Reykvíkingar ferðast með umhverfisvænni hætti en nágrannasveitarfélögin. Til dæmis fara 67% Seltirninga og Garðbæinga einir á bíl í sínar ferðir, en sem dæmi má nefna að í Miðborginni og Vesturbæ er hlutfallið 50%. Á sama hátt ganga menn og hjóla meira í vesturhluta Reykjavíkur en annarsstaðar.

* 3,8% allra ferða eru farnar á hjóli, en þessi tala var 0,8% árið 2002. Ef aðeins er tekin Reykjavík er talan 4,6%

* Nokkru fleiri eru með bílpróf nú (97%) en árið 2002 (93,7%).

* Í Miðborginni hafa 22% þátttakenda ekki bíl til umráða, sem er hæsta hlutfallið á höfuðborgarsvæðinu. Hlíðarnar koma næstar með 18%, en fæstir eru í þessari stöðu á Seltjarnarnesi, eða 3%.

* 17% heimila í Miðborginni eiga ekki bíl. 13% í Hlíðum og 10% í Vesturbæ. 1% heimila í Garðabæ/Álftanesi eru án bíls.

* 21% heimila á Seltjarnarnesi eiga 4 bíla

Leikskólar um allt land halda upp á Dag leikskólans í dag, 6. febrúar og bjóða aðstandendum leikskólabarna, sveitarstjórnarfólki og öðrum áhugasömum um leikskólastarfið að sækja þá heim.

Ísland er eina landið sem hefur veitt leikskólastiginu þann sess í skólakerfinu að skilgreina hann í lögum sem fyrsta skólastigið í skólakerfinu. Á undanförnum áratugum hefur staða  leikskólans í samfélaginu styrkst jafnt og þétt.  Lög og námskrár um leikskóla hafa verið skrifaðar til að tryggja leikskólabörnum sem best náms- og uppeldisskilyrði, menntun starfsfólks færð á háskólastig og faglegar kröfur til starfs leikskóla hafa aukist.  Gerð er mikil krafa til leikskóla og er ekki annað að sjá en að stjórnendur og starfsfólk þeirra standi vel undir þeim kröfum enda er starfsstéttin metnaðarfull.

Sætasta stelpan á þessu balli er klárlega Margrét Björnsdóttir.

Í umhverfis- og samgönguráði á þriðjudaginn lögðum við Hildur Sverrisdóttir fram tillögu um að tími fyrir gangandi yrði lengdur á gönguljósunum á Hringbrautinni á móts við Stapa, þar sem áður var Bóksala stúdenta en er nú Lýðheilsudeild Háskólans. Þetta eru ein fjölförnustu gönguljós borgarinnar, með stöðugan straum stúdenta og annarra, enda er þetta eina skipulagða gönguleiðin á milli miðborgarinnar og Háskólans. Maður hefði því haldið að borgin og HÍ vildu gera þessa leið greiða og örugga.

Því er stundum haldið fram að við sem viljum fá blandaða byggð í Vatnsmýrina í Reykjavík, séum sérstakir andstæðingar innanlandsflugsins eða jafnvel landsbyggðarinnar. Ekkert er fjær sanni. Ástæða þess að yfirgnæfandi meirihluti borgarstjórnar vill fá Vatnsmýrina undir byggingarland er eftirfarandi:

Á næstu 20 árum mun Reykvíkingum fjölga um 25 þúsund manns, samkvæmt spám. Mikilvægasta verkefni borgarstjórnar er að svara því hvar þetta fólk á að búa. Í grófum dráttum kemur tvennt til greina: Annarsvegar að brjóta nýtt útivistarland undir byggð austan núverandi byggðar í Úlfarsárdal eða Geldingarnesi og hinsvegar að að þétta byggðina með því að byggja á landi sem þegar hefur verið brotið undir einhverskonar starfsemi og er innan núverandi byggðar. Langstærsta og best staðsetta landið af þeim toga er Vatnsmýrin.

Í upphafi árs vil ég óska þess að árið 2012 verði okkur gæfuríkt og uppbyggilegt. Það er jafnframt ósk mín að umræðan í samfélaginu verði áfram gagnrýnin, helst gagnrýnni en verið hefur, en laus við skítkast og upphlaup sem alltof algengt er. Leggjum áherslu á málefnin.

Ég læt nýjasta leiðara minn í Sveitarstjórnarmál hér inn á vefinn. Hann fjallar um atvinnu, atvinnuleysi, félagslega öryggisnetið og mikilvægi þess að nýta tækifærin sem við höfum en erum ekki að nýta nægjanlega vel.

Leiðari desember 2011

Hlynnum arði í jurtagarði,
yndi best er það,
hress í hlýjum klæðum
hrósum landsins gæðum,
hollt er heima hvað.

Svo orti Halla Eyjólfsdóttir á Laugabóli í Ísafirði við Djúp fyrir meira en 60 árum síðan. Hún orti ófá ljóðin sem sum hver fljúga enn eftir að nágranni hennar Sigvaldi Kaldalóns ljáði þeim vængi með lögum sínum.

Í umhverfis- og samgönguráði í dag var ákveðið að verða ekki við kröfu Isavia (sem rekur m.a. Reykjavíkurflugvöll) um að fella stóran hluta elsta skógarins í Öskjuhlíð. Á síðasta fundi ráðsins var málinu frestað að ósk okkar Árna Helgasonar, fulltrúa Sjálfstæðisflokksins. Við lögðumst gegn því að trén yrðu felld (eins og kom fram í fjölmiðlum), og óskuðum umsagnar Skógræktarfélags Reykjavíkur. Umsögn þeirra barst á fundinn í dag og þar segir meðal annars: „Ekki fer á milli mála að um verulega spillingu á útivistarskóginum í Öskjuhlíð verður að ræða ef fyrirætlanir Isavia ná fram að ganga.“ Og einnig:

Skógræktarfélag Reykjavíkur leggst alfarið gegn þeirri umfangsmiklu trjáeyðingu sem í uppsiglingu er í Öskjuhlíð. Það tekur trjáplöntur hálfa öld að ná þeirri hæð sem trén í Öskjuhlíð hafa náð.

Grímur segir bless. Eyjan og ég höfum ekki átt margt sameiginlegt um nokkuð langt skeið en ákváðum að tóra saman – ekki þó fyrir börnin. En nú er komið alveg nóg.

Hittast núna í Laugardalshöll og hlæja af bröndurum ástælasta leiðtoga þjóðarinnar á 20. og 21. öldinni. Já, er ekki bara hressandi að hlæja svolítið – sérstaklega þegar afrek hins ástsæla eru rifjuð upp? Förum yfir það skemmtilegasta:

1. Íslenska efnahagsundrið er frábær skemmtun. Sérstaklega fyrir okkur sem sitja uppi með það. Fyndið…

2. Samson og S-Hópurinn. Ríkisbankarnir afhentir þeim án útborgunar. Tók þá 4 ár að setja þjóðina á hausinn. Sprenghlægilegt…

3. Kárahnjúkavirkjun. Ríkisábyrgð á framkvæmd sem skilar lágmarksarði. Alcoa skálar út um allan heim. Hressandi…

4. Seðlabankinn og ástarbréfin. Gekk svona ljómandi vel – 300 milljarða gjaldþrot og reikningurinn sendur þjóðinni. Ég er hreinlega að deyja úr hlátri…

5. Hádegismóar. Ritsnilld í boði LÍÚ – bíttar engu þó hundruð milljóna tapist á ári hverju. Þjóðin þarf bókmenntir hins ástsæla leiðtoga á hverjum degi. Húrra fyrir pylsugerðarmanninum!

Það er ekki furða að menn hlægi svolítið saman í Laugardalshöllinni!

Hingað streyma mikilsvirtir hagfræðingar og tala. Þeir koma frá útlöndum og það virðist vera nóg til þess að fjöldi manna trúi öllu sem þeir segja. Tveir þeirra Wolf og Krugman eru hér og troða upp í Hörpu í dag. Þeir dásama báðir krónuna og telja hana hafa bjargað Íslendingum frá voða. Wolf segir t.a.m. um evrudrauminn:

Samfélagið yrði að hafa geysimikinn sveigjanleika til að bera, þegar kreppti að heima fyrir af einhverjum ástæðum gæti eina lausnin verið að lækka launin.

Nú spyr ég eins og fávís þroskaþjálfi: Hvað gerðist þarna haustið 2008? Krónan þetta dásemdar efnahagstæki tapaði rúmlega helmingi af verðgildi sínu. Var einhver að tala um að lækka laun?

Krugmann er ekkert að fela þetta – hann telur að betra sé að fela launalækkunina með því að fella gengi heldur en að burðast með sterkan gjaldmiðil sem myndi gera stjórnvöldum á hverjum tíma að gæta aðhalds og ástunda öguð vinnubrögð við rekstur ríkisins.

Þetta eru merkilegir gæjar. Þeir hafa báðir sagt að þeir þekki ekki aðstæður á Íslandi nægjanlega vel en samt koma þessar krónufullyrðingar. Þeir vita t.d. alveg örugglega ekki að hér býr þjóðin við verðtryggingu o.s.frv.