´´Eg vara trúi því ekki að Kópavogsbúar sættii sig við:

Að ljúka eigi skipulagi á Kópavogstúni og hefja sölu á lóðum þar!

Og eins held ég að það geti orðið læti vegna Glaðheimasvæðisins. 

Þá held ég að maður seti fyrirvara um upptöku þjónustusamninga við faltaða og endurskoðun á þeirra málum með hagkvæmni í huga. 

 

Held að Íbúar í Lindum eigi eftir að berjast gegn þeirri umferð sem fylgir Glaðheimalandinu sér í lagi ef þar á að reisa blokkinra hvað upp á 40 hæðir eins og Gunnar vill. Svo í þessu sambandi verður athyglisvert að sjá hvort  Vilhjálmur af Lista Kópavogsbúa og fulltrúi i skipulagsnefnd fái að kaupa það. En hann gerði jú tilboð fyrir einhverja aðila í þetta land. Það væri jú spilling

Held eins að fólk sætti sig illa við ef að þrengt verður að Kópavogstúni meiria en orðið er sem og umferðinni sem því fylgir.

Fyrir hartnær áratugi fékk ég það verkefni í vinnunni að greina allar breytur og stikur í lögum um almannatryggingar og reglugerðum sem Tryggingastofnun ríkisins vann eftir. Ástæða var að fyrirtækið sem ég vann hjá var að forrita nýtt hugbúnaðarkerfi fyrir TR.  Ég átti að ljúka þessu af á dagsstund eða svo, þar sem mönnum datt ekki annað í hug en að það færi nú vart meiri tími í verkið.  Reyndin varð önnur.

Þegar ég var beðinn um að skila af mér, þar sem nauðsynlegt var að leggja afraksturinn fyrir fund, þá höfðu gott betur en 8 tímar farið í verkið og ástæðan var einföld.  Ég hafði þá þegar uppgötvað 239 breytur og stikur sem höfðu áhrif á útgreiðslur úr kerfinu.  (Breyta er stærð sem sett er inn einstaklingsbundið (oftast upphæð) eða eftir hópum meðan stika (e. parameter) er ýmist hreinn fasti eða föst tala byggð á útreikningi (oftast einhvers konar hlutfallstala.)  Já, 239 breytur eða stikur.  Er nema von að fáir, ef nokkrir átta sig á virkni kerfisins.

Evrópusambandið lítur vitanlega svo á að 300 þús. eyjaskeggjar í Stór-Evrópu hafi ekkert með mörg ráðuneyti að að gera. Eitt ráðuneyti er kappnóg með forsætisráðherra og fáeina deildarstjóra.

Evrópusambandið ætlar hvort eð er að yfirtaka fjármálaráðuneyti aðildarríkja sinna og allir vita hvað verður um sjávarútveg og landbúnað ef við eltum Samfylkinguna til Brussel.

Þegar búið er að endurskipuleggja stjórnarráðið má alveg eins afleggja kosningar - í Grikklandi og á Ítalíu þvældist lýðræðið ekkert fyrir Evrópusambandinu þegar skipta þurfti um stjórnvöld.

Undanfarið hefur umræðan verið undirlögð um lífeyrissjóðina og stjórnir þeirra. Hún hefur í nokkrum veigamiklum atriðum byggst á fullyrðingum sem ekki standast. Skýrsla þeirrar rannsóknarnefndar sem ríkissaksóknari skipaði í er góð og upplýsandi. Þar koma fram margar þarfar ábendingar.

Sumir áberandi álitsgjafa virðist ganga út frá því að þáverandi stjórnum lífeyrissjóðanna hefði verið í lófa lagið að tapa ekki neinu við það kerfishrun, sem varð á Ísland í árslok 2008 og alþjóðlegri efnahagskreppu. Það er svo spurning hversu mikið tapið hefði þurft að vera og örugglega hægt að skrifa langar greinar um það.

Mig langar til þess leggja smá innlegg í þessa umræðu, en á svo sem ekki von á því að það skili sér inn í fréttirnar. Tek það fram að ég var ekki stjórnarmaður á þessum tíma og ég hef aldrei þegið neina ferð á vegum fjármálafyrirtækja eða lífeyrissjóðsins, sama á við um þá stjórnarmenn sem ég starfa með.

Eru eigendur sparifjár skúrkar hrunsins?

Prestdóttirin Angela Merkel kanslari Þýskalands er sýnd sem nasisti í grískum fjölmiðlum. Þýskir fjölmiðlar vekja athygli á þessum gríska þakklætisvotti fyrir þýskt sparifé sem ríkisstjórnin í Aþenu dundar sér við að brenna á skuldabáli.

Evrópsk samstaða er nákvæmlega þetta: þegar allt er fleytifullt af peningum eru allar þjóðir Evrópusambandsins vinir. Þegar á herðir hugsar hver þjóð um sig og lætur sér fátt um finnast hvernig öðrum farnast.

Ísland er betur komið utan Evrópusambandsins - innan þess værum við eins og krækiber í helvíti.

Tilgangur þessara örframboða í Kópavogi um breytingar í Kópavogi gjössamlega brostinn. Þau sameiginlega leiða fyrri stjórn nærri óbreytta til valda aftur. Hef heyrt að sennilega verði Ármann bæjarstjóri en Gunnar Birgisson formaður framkvæmdaráðs. Og Ómar formaður bæjarráðs. Svo fær "Y" að vera forseti bæjrarstjórnar. En það er fyrst og fremst að stjórnar bæjarstjórnarfundum. Fólk hlýtur að sjá a þar með er Gunnar kominn í fyrri valdastöðu.

Össur meinar ekkert með ESB-umsókninni, það viðurkennir hann í grein í Morgunblaðinu í dag. Utanríkisráðherra segir að alþjóðlega viðurkennd hagfræði eigi ekki við á Íslandi. Nóbelsverðlaunahafinn Paul Krugman segir íslensku krónuna hafa bjargað okkur frá kreppunni eftir hrun.

Bull og vitleysa, segir Össur, og bætir við

Íslenska krónan hefur ekki reynst okkur vel. Það hefði Krugman vitað ef
hann byggi á Íslandi og hefði þekkt betur til íslenskra aðstæðna.

Svona getur aðeins rammasta erkiíhald talað: Ísland er sér á báti þar sem sérstakar aðstæður ríkja er ekki lúta almennum lögmálum.

Með þessari grein er Össur búinn að rústa málflutningi Samfylkingar um að Ísland eigi samleið með 27 Evrópuþjóðum í Evrópusambandinu. Þjóð sem ekkl lýtur almennum lögmálum hagfræðinnar getur ekki tekið upp samræmt evrópskt göngulag í laga- og regluverki - við erum jú séríslensk.

Spurningin er bara hvenær utanríkisráðherra dregur tilbaka aðildarumsókn Íslands.

Eldhafið á nýja sviði Borgarleikshússins er virkilega góð sýning. Umjörðin er mjög vel unnin og styrkir mjög vel þann boðskap sem sýningunni er ætlað að koma á framfæri. Leikmynd Ilmar Stefánsdóttur og myndabandshönnun Arnars Steins Friðbjarnarsonar fá allar þær stjörnur sem í boði eru ásamt lýsingu Þórðar Orra Péturssonar og hljóði Halls Ingólfssonar.
Leikhópurinn stendur sig mjög vel og ætla ekki að gera upp á milli þeirra, þau eru öll mjög góð.

Þau skilaboð sem höfundurinn Waijdi Mouawad er að koma á framfæri þurfa engra útskýringa við, vettvangurinn hefur verið í daglegum fréttum undanfarin ár. Grimmd mannsins, tilgangsleysi átaka og svo hefndarþorstinn sem einkennir mannskepnuna. Áhorfendur komast ekki hjá því að horfa í spegil stóran hluta verksins, og það verður oft óþægilegt, mjög óþægilegt. Verkið er mjög vel skrifað og skilaboðunum er komið til okkar á einfaldan og magnþrungin hátt.

Þrír nýir stjórnmálaflokkar skrá sig til leiks þessa dagana. Dótturfélag Samfylkingar með Gumma Steingríms í fararbroddi; Lilja Mósesdóttir og Siggi stormur með C-listann og nú boða búsáhaldarbyltingarfólk Breiðfylkingu.

Misheppnuðu stjórnlagaþingskosningarnar sýndu að það kappnóg af fólk sem er til í framboð, og sumt hvað vel frambærilegt. Aftur á móti er almenningu ekki ginnkeyptur fyrir tilraunastarfsemi í pólitík - um 40 prósent kosningaþátttaka var í stjórnlagaþingskosningunum. 

Til að hreyfa við þjóðinni þarf sannfærandi samfélagsgreiningu annars vegar og hins vegar trúverðugar pólitískar lausnir á skilgreindum vanda. Hér er hægara um að tala en í að komast. Þess vegna fara nýju flokkarnir þá leið að sýna fólk úr sem flestum áttum en það segir fátt af nýjum hugmyndum.

Á hinn bóginn er pólitísk tilraunastarfsemi af þessu tagi oft undanfari eldsumbrota á vettvangi stjórnmálanna. 

Ef við tökum ekki þátt í Eurovision og yrðum í framhaldinu samkvæm okkur sjálfum myndum við innan tíðar keppa ein hér heima hvort er í söng eða íþróttum. Hvernig væri að Páll Óskar og aðrir slíkir beittu sér frekar fyrir því að Íslendingar og íslensk stjórnvöld töluðu fyrir mannréttindum heima og erlendis og færu eftir því sem mannréttindasamtök ráðleggja. Í þessum efnum ná þjóðir árangri og ávinna sér virðingu með alvöru mannréttindastarfi ekki með upphlaupum sem enginn tæki eftir í þokkabót eða virti vegna þess að þau kæmu frá fólki sem hefur ekki áunnið sér neina mannréttindavirðingu.